![](https://usercontent.one/wp/www.kantine11.be/wp-content/uploads/2023/07/MichielDeZutter-1-1024x768.jpg)
Eendracht Aalter nam afscheid van T1 Michiel De Zutter. Foto Dominique Lampo.
In derde nationale A trekt KVK Westhoek met het beste rapportje richting de kerstkalkoen. Mogen we dit een verrassing noemen? Bram Lucker is de architect van dit Westhoek. De ex-assistent van Karim Belhocine bij KV Kortrijk geef toe dat hij dit vooraf ook niet verwacht had.
“Na een degradatie kan je verwachten dat een ploeg in een lagere reeks het goed doet, maar bij ons bleef er quasi niks over van de ploeg van vorig seizoen. In juni bleven er zes of zeven spelers van de A-kern van vorig seizoen op post en moesten we vol aan de bak op de transfermarkt. We zijn er toch nog in geslaagd om een strijdbaar geheel op de been te brengen. En niet onbelangrijk: we konden spelers strikken die een goede mentaliteit hebben, waarmee de supporters zich kunnen identificeren. Ja, er waren wel twijfels bij de supporters. Maar die vinden nu opnieuw de weg naar het stadion. We zijn ook gegroeid tijdens de competitie en dat doet wel plezier. Of we nu plots de titelfavoriet zijn? Neen, we gaan gewoon keihard werken. Is cliché, maar het is niet anders. Al geef ik toe dat we graag zo lang mogelijk zouden meedoen voor de prijzen. Maar dé titelfavoriet is wat mij betreft toch Vigor Wuitens Hamme. Zijn spreken toch het meest die ambitie uit. Wielsbeke deed het lange tijd heel goed en blijft ook een titelkandidaat. En ploegen als Avanti Stekene en Hoger Op Kalken hebben ook een stevig team. En wat doet SK Roeselare na de winterstop? Ik denk dat zij er ook nog een stevige tussensprint uitpersen.”
VW Hamme mag in ieder geval tevreden terugblikken op de heenronde. Met spelers als Djeff Smet, Rik De Kuyffer en Sami Djadi heeft het in ieder geval veel offensieve slagkracht en mag het als een stevige titelfavoriet gezien worden.
Wielsbeke zal met de derde plaats wel kunnen leven, al verliep het slot van de heenronde niet rimpelloos. Zo maakte Dieter Lauwers de overstap naar de buren van SK Roeselare en zakte de ploeg na een 3 op 12 ietwat weg.
Het Blankenberge van coach Steven Van Moeffaert doet het uitstekend en lijkt een subtopper in de reeks te worden. Hetzelfde kan gezegd worden van Avanti Stekene en HO Kalken. Stekene kwam wat moeizaam uit de startblokken en miste vooral enkele spelers uit de vuurlinie, maar de terugkeer van Christophe Van Gysel zorgde voor meer mogelijkheden op aanvallend vlak en ook Jarne Verstraeten zorgde voor meer scorend vermogen bij de Waaslanders. Kalken was de voorbije maanden vooral de kampioen van de gelijke spelen en bleef daardoor wat weg uit de subtop, maar Bonny en co horen daar zeker thuis.
Eendracht Wervik moest vorig jaar tot de voorlaatste speeldag knokken om zich te verzekeren van het behoud en zette duidelijk een stap in de goede richting.
SK Roeselare begon met veel ambitie het seizoen. De start was goed, maar de motor sputterde en Steven De Groot betaalde het gelag. Aan kersvers coach Dieter Lauwers om de ploeg alsnog naar de eindronde te loodsen.
Eendracht Aalter zette net als Roeselare een stap vooruit. Aalter kreeg vorig seizoen pas op de slotdag zekerheid van het behoud en staat nu een stuk verder. Al vermoeden we dat coach Michiel De Zutter zich suf piekert waarom zijn ploeg het zo slecht doet thuis, maar uit wel een topper is. Laatste in het klassement van de thuiswedstrijden, tweede in het klassement van de uitwedstrijden. Bizar.
Voor Elene-Grotenberge was het voorlopig een seizoen met ‘ups’ en ‘downs’, maar het mooie bekerparcours maakt natuurlijk veel goed en zorgt voor onvergetelijke herinneringen bij bestuur, spelers en supporters. De trip naar OHL zal in het collectieve geheugen gegrift blijven.
Sint-Denijs blijft halfweg de competitie boven de degradatiestreep staan en dat mag als een succes bestempeld worden. Zeker weten dat coach Jean-Marie Alexander een vreugdedansje zal doen als zijn ploeg op het einde van de rit ook nog op de twaalfde plaats staat.
Erpe-Mere United raakt net als vorig jaar in nauwe schoentjes. Het behoud is andermaal het doel.
Jong Lede staat voorlopig ook onder de degradatiestreep. Coach Sandy Casieris is nog niet aan doemdenken toe.
“Half oktober stonden we in de middenmoot en zaten we op schema. Maar nadien gooide een blessuregolf roet in het eten. Ik miste vaak een halve ploeg en dropte daardoor heel wat jongeren in het eerste elftal. Zij doen het goed, maar hun input bleek net iets te weinig om vlot punten te pakken. Maar de speelminuten die ze daar pakten, zullen hen wel naar een hoger niveau getild hebben. Ik zag veel van die jongens ook week na week progressie maken. Zowel tegen Westhoek als tegen Stekene verloren we in de toegevoegde tijd twee kostbare punten. Tel die erbij en het verhaal ziet er heel anders uit. Toch ben ik nog niet aan doemdenken toe. Ik recupereer de komende weken en maanden heel wat spelers. We worden dus wel sterker. Nu nog hopen dat de transfer van Raf Leemans (RC Gent) rond raakt en dan zijn we strijdbaar voor de terugronde.”
Voorlopig vinden we de West-Vlaamse ploegen in deze reeks een heel eind boven de degradatiestreep terug. De kans dat er extra zakkers zijn in het provinciaal voetbal is eerder klein. Voor Oost-Vlaanderen is de balans iets minder positief. Virtueel zakken Jong Lede en Erpe-Mere United en dat zou bijvoorbeeld betekenen dat er vier ploegen zakken in de Oost-Vlaamse eerste provinciale. Voor alle duidelijkheid: we wensen de Oost-Vlaamse ploegen alle succes toe.